Жыраў сени
бəйги атындай баплаған,
Шешенлер
даўда шыңлап сени таплаған.
Алпамыслар
уран етип урыста,
Бердақ
сени қурал етип саплаған.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Байтерексең өскен гөне тамырдан,
Дилўарлығың
қыл суўырған қамырдан.
Қарақалпақтың
кеўил қусы сайраса,
Сөз
қыйсыны ғазийнеңнен табылған.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Гүлпаршынлар баўыры оттай қамылып
Қызлар
сыңсып муңын айтқан шағынып,
Сен арқалы
ханды жумсап қатынлар,
Əжинияз
сайраған елин сағынып.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Нақылларың, шағып көрсем, маңыздан.
Жуўабыйсаң
зейин суўын ағызған.
Атам саған
азаматлық жан берип,
Анам саған
мийрим сүтин тамызған.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Ырасгөйсең
дурысын айтқан аңқылдап,
Саҳрайысаң
қатты даўыс шаңқылдақ.
Жалған
сөйлеп жағыныўды билмейсең,
Сыбырласаң
ғазлар үркер ғаңқылдап.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Мен теңеймен сени жеген наныма,
Уўыз бенен
руўҳың сиңген қаныма.
Ес билгели
тил жатырқап көрмедим,
Бирақ сен
дым жақынсаң-аў
жаныма!
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Сазға қоссам, ҳаўалаған аласар.
Илме
султан сулыўлығың жарасар.
Қандай
жақсы ағайинниң көплиги!
«Жақынбыз» деп
саған көп тил таласар.
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
Ана тилим, сен - басқадан айырмам,
Сен
турғанда мен де əдеўир шайырман.
Сонша
қатал сүргинлерде жоғалмай,
Бул
күнлерге жеткениңе қайылман.
20-сентябрь, 1970-ж.
